Gunes seni hatirlattigi icin guzeldi,
Sen varken icimde ben hic usumedim ki..
Bitti..
Pazartesi, Ağustos 18, 2008
En Güzel Hikayem
Kulaklarım patlıyor sessizliğinden
yorgunluğundan ölüyorum
sinekler yapışıyor vücuduma, gitmiyorlar
yayılıyor kanları,vurduğumda
denizi araladım geçtim bir aşktan
attım kum torbalarımı
döktüm yapraklarımı
ama sanki uzandın tenime, hissettim
terim aktı parmak aralarından
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
kanım hızlanıyor bazen damarlarımda
kan çanaklarım aynada levham boynumda
bir yapbozu tamamlarken bakıyorum
büyük parçam eksik kalbin olduğu
bazen bir vücudu sarıyorum
banıp parmağımı, tadına bakıp
gözümü sevmeye karartıp
yapamıyorum
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
acı bir tat kalıyor ağzımda
bazen yutup unutup
bazen tükürüyorum
bazen ayılıp uyanıp bir nefesle yanımda
adı yok, sırtı var, bana dönük, bükük
soğuğa çeviriyorum suyu ağlıyorum
bakıp içime ayılamayıp anlıyamıyorum
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
derimin altında başarılı ayrılık notları
yazılmış çöpe atılmış intihar mektupları
vuruyorum sokaklara bedenimi, hayallere
hayatımı yine omuzlarıma
acımı alsınlar diye sığınıp
kurtaracak kadınlara 15 dakika
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
bitti zor oldu ama bitti
yapamadım benim başka bir kalbi
bedenin zayıftı kalbin güçlüydü belki
haritası ama çok silikti
sert bir şeydi iliklerimde aşk
dayandım, ittim, sığmadı, kanırmadı girmedi
ama sıktım pis kanı
akıttım yaramdan
iyileştirmeye yaladım geçmişti sanki
soktum neşteri göğsüme
inanmaya halim kalmadı diye
bitti zor oldu ama bitti
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
korkma bilirim acıyı tedaviyi
imkansızlığın kekremsi tadını
dün insanlara baktım kendi kirli camımdan
terkedilmişler çoktan yaradan tarafından
ben kesilene kadar yüzdüm
ama görünmeyince karan
bıraktım kendimi battim bir taş gibi
yanmıştı çizilmişti ama
seyrettim ağlayarak sabredip
çok sevdiğim bir filmi
artık yalnız senin için üzülüyorum
bitti, bitti zor oldu ama bitti
benim de zaten hiç gücüm yok, yüzüm yok
hiç umudum yok
ama bil ki farklı bir hayaldi
işkenceydi bazen, bazen çok güzeldi
ama anlıyorum sesinden
kurtulmuşsun sen
nokta konmuş, bitmiş
en güzel hikayem
Teoman & Şebnem Ferah
yorgunluğundan ölüyorum
sinekler yapışıyor vücuduma, gitmiyorlar
yayılıyor kanları,vurduğumda
denizi araladım geçtim bir aşktan
attım kum torbalarımı
döktüm yapraklarımı
ama sanki uzandın tenime, hissettim
terim aktı parmak aralarından
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
kanım hızlanıyor bazen damarlarımda
kan çanaklarım aynada levham boynumda
bir yapbozu tamamlarken bakıyorum
büyük parçam eksik kalbin olduğu
bazen bir vücudu sarıyorum
banıp parmağımı, tadına bakıp
gözümü sevmeye karartıp
yapamıyorum
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
acı bir tat kalıyor ağzımda
bazen yutup unutup
bazen tükürüyorum
bazen ayılıp uyanıp bir nefesle yanımda
adı yok, sırtı var, bana dönük, bükük
soğuğa çeviriyorum suyu ağlıyorum
bakıp içime ayılamayıp anlıyamıyorum
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
derimin altında başarılı ayrılık notları
yazılmış çöpe atılmış intihar mektupları
vuruyorum sokaklara bedenimi, hayallere
hayatımı yine omuzlarıma
acımı alsınlar diye sığınıp
kurtaracak kadınlara 15 dakika
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
bitti zor oldu ama bitti
yapamadım benim başka bir kalbi
bedenin zayıftı kalbin güçlüydü belki
haritası ama çok silikti
sert bir şeydi iliklerimde aşk
dayandım, ittim, sığmadı, kanırmadı girmedi
ama sıktım pis kanı
akıttım yaramdan
iyileştirmeye yaladım geçmişti sanki
soktum neşteri göğsüme
inanmaya halim kalmadı diye
bitti zor oldu ama bitti
bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen
korkma bilirim acıyı tedaviyi
imkansızlığın kekremsi tadını
dün insanlara baktım kendi kirli camımdan
terkedilmişler çoktan yaradan tarafından
ben kesilene kadar yüzdüm
ama görünmeyince karan
bıraktım kendimi battim bir taş gibi
yanmıştı çizilmişti ama
seyrettim ağlayarak sabredip
çok sevdiğim bir filmi
artık yalnız senin için üzülüyorum
bitti, bitti zor oldu ama bitti
benim de zaten hiç gücüm yok, yüzüm yok
hiç umudum yok
ama bil ki farklı bir hayaldi
işkenceydi bazen, bazen çok güzeldi
ama anlıyorum sesinden
kurtulmuşsun sen
nokta konmuş, bitmiş
en güzel hikayem
Teoman & Şebnem Ferah
Çarşamba, Ağustos 13, 2008
Yürüyorum

Koyu bir kederdeyim
Bir gecenin tam ortasında
Bir yağmurun en dolusunda
Ölüme yenik
Ölüme tutsak
Elim ayağım çıplak
Yürüyorum arkama bakmadan yürüyorum
Tanımadığım bir yerdeyim
Adımdan çok uzakta
Belki kötü bir tuzakta
Belki kötü bir tuzakta
Patlamaya hazır mayın misali
Fena halde beklemekteyim
İçim zehir zemberek
Bilmem ki yaşamak mı yoksa ölmek mi gerek
Yok, yok aslında bu değildi benim düşündüğüm
Kendime şaşmaktayım
Deniz uzak, yolum kördüğüm
Kendimle savaşmaktayım
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum
Vahim bir yalnızlıktayım
Rüzgarda bahar gülü gibi savruluyorum
Dudaklarımda asi bir küheylan çığlığı
Yıldız alacasında görünmez böceklerin belli belirsiz ıslığı
Ah,ah kim bilir bu kaçıncı yanılgım
Bilmem ki nasıl anlatmalıyım
Aklımda,aklımda hani o birini bırakıp diğerine koşan
Ya yanlış anlaşılan ya da bundan hoşlanan
İnce uzun kız çocuğu
Boynunda kendi elimle taktığım küçücük nazar boncuğu
Sırtında da kahverengi gocuğu
Bakışları ürkek, gözlerinde hep aynı buğu
Yürüyorum arkama bakmadan yürüyorum
Karanlık bir aydınlığa çıkmaktayım
Burnumda kokusu, kulağımda beraber gezdiği insanların uğultusu
Azala azala çoğalmaktayım
Benim sanki bu sokakların yürüyen tek yolcusu
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum
Yürüyorum, arkamda bırakıp yürüyorum
Yürüyorum, yürüyorum, yürüyorum
Kerem Alışık
Cuma, Kasım 16, 2007
Ruzgar
En yagmur oldugun gün, en çiçek halinle gel
Yapragini dalini, koru da dökülmesin
Çok rüzgarim bilirsin, sen hafif selinle gel
Bogulurum belkide, yüregim bükülmesin
Fazla kara olursa bulutlarin, kovarim
Fazla kara olursa bulutlarin, kovarim
Çagiran bensem sayet, yine bastan savarim
Öyle kolay yikilmaz, içimdeki duvarim
Yeterki derinlerden, cansuyum çekilmesin
Çok dikensin sen bazen, battikça batiyorsun
Çok dikensin sen bazen, battikça batiyorsun
Ok atan kirpi misin, yeter! ne atiyorsun?
Bende olan duyguyu, bana mi satiyorsun?
Dalga arama bende, yelkenin sökülmesin
En Ask'im bak karsinda, kaçirma gözlerini
En Ask'im bak karsinda, kaçirma gözlerini
Oldugu gibi söyle, abartma sözlerini
Sayet bulursan bir gün, Ferhat'in izlerini
Bende Sirin bekleme, daglarin yikilmasin..
alinti
Pazartesi, Ekim 29, 2007
Bir çiçek yılı sonra..
karanlıktan ıslanan çiçekleri koyacaklar eski bir kitabın arasına
her çiçek toplayışta seni anacaklar
gözüpek bir çocuk gibi çıktın diye güzlerin karşısına
bir çiçek yılı sonra
bir saksıda bekleşen sardunyaya
karışacak su mavisi gözlerin
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi rüzgarda
bin umut yılı sonra kim bilir hangi sularda
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi denizde
bin umut yılı sonra kim bilir hangi göktesin
yağmalanmış kentleri sen bilirsin anıt dikerler ölülerin anısına
seni toprağında unutacaklar
seni kitaplarda anacaklar
duran günden korkardı
yaradılıştan çocuktu
yapacak bir şeyi yoktu
çıktı büyümüşlerin karşısına
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi rüzgarda
bin umut yılı sonra kim bilir hangi göktesin
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi denizde
bin umut yılı sonra kim bilir hangi sularda
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi rüzgarda
bin umut yılı sonra kim bilir hangi göktesin
Afşar Timuçin
her çiçek toplayışta seni anacaklar
gözüpek bir çocuk gibi çıktın diye güzlerin karşısına
bir çiçek yılı sonra
bir saksıda bekleşen sardunyaya
karışacak su mavisi gözlerin
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi rüzgarda
bin umut yılı sonra kim bilir hangi sularda
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi denizde
bin umut yılı sonra kim bilir hangi göktesin
yağmalanmış kentleri sen bilirsin anıt dikerler ölülerin anısına
seni toprağında unutacaklar
seni kitaplarda anacaklar
duran günden korkardı
yaradılıştan çocuktu
yapacak bir şeyi yoktu
çıktı büyümüşlerin karşısına
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi rüzgarda
bin umut yılı sonra kim bilir hangi göktesin
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi denizde
bin umut yılı sonra kim bilir hangi sularda
bir çiçek yılı sonra kim bilir hangi rüzgarda
bin umut yılı sonra kim bilir hangi göktesin
Afşar Timuçin
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)