Bu vize son,
bi kaç gün sonra
bu okuldan bir kez daha
çıkıp yine kendimi vuracağım yollara!
Evet, son vize dönemim pazartesi günü başlıyor. Bu defa tırsmıyorum, gelsin sınavlar bildiği gibi!
Malum bahar geldi, bir rahatlık bir kendini bırakma durumu mevcut ki bende bu kadar olur. Her gün bi diğer günden hareketli geçiyo ama şimdi hiç biri aklıma gelmiyor. Tüm hareket okulda gerçekleşiyo tabii..
Es'le bi öyleyiz bi böyle.. bazen kızıyorum ona beni anlamaya çalışmadığını düşünerekten ama elinden geleni yapıyo bunu da biliyorum.
Bazen kendimi çok saf hissediyorum hatta bildiğin mal diyelim ve bu bazen bu aralar yerini sık sık'a bırakıyo. Sinir oluyorum kendime dövebilsem iyi bi döverdim herhalde.. İnsanları kırmak istemedikçe daha beter olmak zorundalar mı? Ya da sadece kendisinin problem sahibi olduğunu sanan, hayatın acı sillesini yediğini düşünen insanlar beni bulmak zorundalar mı? var mı yani böyle bi mecburiyet?! sinir oluyorum bu insanlara ve mal gibi davrandığım için kendime..
Sakin kalmalı, takmamalı ve uzak durmalı!
Geçen hafta bir kez daha fark ettim verdiğim hiçbir karardan pişman değilim.
Geride bırakılanlara dönüp bakmadan ilerlemek gerek..
Cumartesi, Nisan 18, 2009
Cuma, Nisan 10, 2009
Gezgin
Dün Nisan'a yakışan bi hava vardı İstanbul'da..
Okulun bize yaptığı bi kıyak sonucunda attık kendimizi Ortaköy'e, boğazın süper havasına.. Az gittik uz gittik, metrobüs çilesi çektik. Ortaköy'e kadar gidip kumpir yemeden olmaz diyerekten kumpirlerimizi yedik. Oturup boğazı seyreyledik. Üstün fotoğraf bilgimle fotoğraf çekmek istedim fakat makinem yanımda yoktu :(
Sonrasında kahve içelim, fal olayına girelim dendi ve girdik. Çok meraklı değilimdir aslında ama severim. Gelecekten haber var :p Aklımda kalsın, Mayıs'ı bekliyorum :)) Fal faslı iyiydi, falcıyla muhabbet daha iyiydi :) Genel olarak bildiğim, beklediğim şeyleri söyledi (sezgilerim kuvvetlidir :)) Sonrasında havanın güzel olmasını kutlayıp dolaşa dolaşa eve geldim. İhtiyacım olan buydu, iyi geldi.
Bugün de sokaklara atıp kendimi anket yapacağımdır insanlara
Akşamında Before Sunrise ve Before Sunset beklemektedir beni
Ne mutlu bana :)
ve şimdilik bu kadar galiba ;)
Okulun bize yaptığı bi kıyak sonucunda attık kendimizi Ortaköy'e, boğazın süper havasına.. Az gittik uz gittik, metrobüs çilesi çektik. Ortaköy'e kadar gidip kumpir yemeden olmaz diyerekten kumpirlerimizi yedik. Oturup boğazı seyreyledik. Üstün fotoğraf bilgimle fotoğraf çekmek istedim fakat makinem yanımda yoktu :(
Sonrasında kahve içelim, fal olayına girelim dendi ve girdik. Çok meraklı değilimdir aslında ama severim. Gelecekten haber var :p Aklımda kalsın, Mayıs'ı bekliyorum :)) Fal faslı iyiydi, falcıyla muhabbet daha iyiydi :) Genel olarak bildiğim, beklediğim şeyleri söyledi (sezgilerim kuvvetlidir :)) Sonrasında havanın güzel olmasını kutlayıp dolaşa dolaşa eve geldim. İhtiyacım olan buydu, iyi geldi.
Bugün de sokaklara atıp kendimi anket yapacağımdır insanlara
Akşamında Before Sunrise ve Before Sunset beklemektedir beni
Ne mutlu bana :)
ve şimdilik bu kadar galiba ;)
Çarşamba, Nisan 08, 2009
Nereye Gidiyorsun?

çocuk!
sil yüzünden tüm yalanlarını bu şehrin
topla kalbini cadde cadde, sokak sokak
kazı ayak izlerini birer birer gri kaldırımlarından
bakma yüzlerine hiç
görme onları
çocuk, bu kez ağlama
bu kez git..
gölgeni, ismini sil yavaş yavaş
giderken bu kentten tükür yüzüne yalnızlığının
kalbini, kendini sök yavaş yavaş
giderken bu kentten sakın ağlama
sus
unut!
ne yaptı sana
unut!
ne söyledi
unut!
ne varsa vazgeçtiğin
yüzünde korkularla
içinde çığlıklarla
kalbinde simsiyahlar
nereye gidiyorsun?
hep bu şarkılarla
kıymetsiz dualarla
utanmaz bir yağmurla
nereye gidiyorsun?
yolları, duvarları geç yavaş yavaş
giderken bu kentten bir piç gibi bırak yalnızlığını
ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş
giderken, terk ederken savur yüzüne yalnızlığının
ve unut, ne yaptı sana
unut, neler anlattı
unut, ne varsa vazgeçtiğin
yüzünde korkularla
içinde çığlıklarla
kalbinde simsiyahlar
nereye gidiyorsun?
hep bu şarkılarla
kıymetsiz dualarla
utanmaz bir yağmurla
nereye gidiyorsun?
hep bu şarkılarla
yüzünde korkularla
içinde simsiyahlar
nereye gidiyorsun?
bu sahte baharlarla,
kıymetsiz dualarla
utanmaz bir yağmurla
yine mi gidiyorsun?
çocuk!
her vedanın ardında bir bekleyeni vardır kimsenin bilmediği
ve her gözyaşının altında bir dua kimsenin duymadığı
çevir gökyüzüne başını
bakma arkana!
daha sert basa basa, daha güçlü!
anlat bu kara şehrin yollarına ak adımlarınla..
gitmek yenilmek değil kazanmak da!
gitmek gitmektir işte,
hepsi bu!
Nereye Gidiyorsun - Cem Adrian
Salı, Nisan 07, 2009
Pazartesi, Nisan 06, 2009
Kısa bi aradan sonra
Uzun zaman sonra yeşil sahalara döndüm. Biliyorum, çok merak edildim hatta özlendim :p
Baharın gelir gibi yapıp vazgeçmesi çok etkiledi beni, hiçbi şey yapmak gelmiyo içimden. Bi blogcum olduğunu bile unuttum baharın ters hareketiyle..
Bunca zaman ne oldu, ne yaptım bunlara değinecek olursam çok büyük değişiklikler olmadığını söyleyebilirim. Ne sıkıcıyım yahu :)
Baharın gelir gibi yapıp vazgeçmesi çok etkiledi beni, hiçbi şey yapmak gelmiyo içimden. Bi blogcum olduğunu bile unuttum baharın ters hareketiyle..
Bunca zaman ne oldu, ne yaptım bunlara değinecek olursam çok büyük değişiklikler olmadığını söyleyebilirim. Ne sıkıcıyım yahu :)
- Dönem başında aldığım kararları uyguluyorum büyük bi özenle ve gayet başarılı ilerliyorum.
- Mabi dün görkemli bi törenle evlendi. Uzun zaman sonra bi düğüne gittim, çok eğlenceli ve güzeldi.
- Baya bi geriden geliyorum ama Alacakaranlık'ı yeni okuyorum. Kendimi 17 yaşında hissettim yeniden :)
- Haber Türk gazetesinde 'yaşamın riskleri' yazım yayınlandı aslında alıntı yaptığım bi yazıydı ama gazetede adresimi görmek garip bi şekilde mutlu etti beni :)
- Reklam Filmi'nin senaryosunu hala yazabilmiş değilim ama ekibi toparladık. Bu da bi gelişme :p
- Bahar alışverişimin büyük kısmını bitirdim, mutlu ve gururluyum :)
- Yarım kalan kitapların çoğunu bitirdim daha çok mutlu ve gururluyum :)
Şimdilik bu kadar gibi göründü gözüme..
Hasta la vista babe ;)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)